چرا سیلیکن RTV سنسورهای را از بین می برد؟ شیمی، آسیب و هوا

یک واشر پوشش سوپاپ که در روز دوشنبه مهر و موم شده است می تواند تا جمعه یک سنسور اکسیژن هزینه کند. این الگو اغلب در تعمیر خودرو ظاهر می‌شود که تکنسین‌های باتجربه سیلیکون معمولی ولکانیزکننده دمای اتاق (RTV) را با مشکوک در هر نقطه نزدیک مسیر تنفس موتور درمان می‌کنند و این شک از نظر شیمیایی موجه است. همان مواد به خوبی روی نمای ساختمان می چسبد بدون اینکه به چیزی آسیب برساند. تفاوت در درزگیر نیست بلکه در محیط اطراف آن است.

پاسخ کوتاه به این سوال زنجیره‌ای از رویدادها است: سیلیکون پخته شدن تولید می‌کند ترکیبات فرار حاوی سیلیکون ، موتور آنها را می بلعد، احتراق سیلیکون را به تبدیل می کند دی اکسید سیلیکون ، و آن لعاب سفید سنسور اکسیژن را می پوشاند تا زمانی که دیگر نتواند گاز خروجی را با هوای مرجع تمیز مقایسه کند. ردیابی زنجیره کامل از مهره تا شکست نیز یک مجموعه قانون عملی برای انتخاب و اعمال ایمن درزگیرها به همراه دارد.

چگونه یک سنسور اکسیژن در وهله اول کار می کند

سنسور اکسیژن یک مقایسه کننده کوچک الکتروشیمیایی است. نوک آن در جریان خروجی اگزوز پشت یک لوله محافظ شیاردار قرار می گیرد و یک عنصر سرامیکی زیرکونیایی که با الکترودهای پلاتین اندود شده است، ولتاژی را از اختلاف بین اکسیژن باقیمانده در اگزوز و اکسیژن در هوای تازه مرجع تولید می کند. آن هوای مرجع از طریق یک دریچه در بدنه حسگر، نزدیک انتهای کانکتور، به خوبی دور از نوک داغ وارد می شود.

واحد کنترل سیگنال حاصل را می خواند، که بین 0.1 تا 0.9 ولت روی یک حسگر باند باریک معمولی نوسان می کند و عرض پالس انژکتور را کاهش می دهد تا مخلوط را نزدیک به تعادل نگه دارد. حسگرهای باند پهن یک سلول پمپ را برای اندازه‌گیری نسبت دقیق هوا به سوخت اضافه می‌کنند، اما همچنان به سمت مرجع تمیز و الکترودهای تمیز وابسته هستند. هر دو طرح در یک فرض مشترک مشترک هستند: هیچ چیز در مقایسه ای که عنصر برای انجام آن ساخته شده است، تداخل ندارد.

منبع هوای مرجع عمداً کوچک است. فقط یک حرکت آهسته جو از طریق دریچه مورد نیاز است، به همین دلیل است که حتی یک لایه نازک از گرد و غبار، روغن یا رسوب مشتق شده از سیلیکون می تواند خوانش را تغییر دهد. سنسور هرگز برای تحمل آلودگی طراحی نشده است. آن را به گونه ای طراحی شده بود که با چیزی جز گازهای خروجی مواجه شود.

سیلیس در هر دو نقطه حساس به سنسور حمله می کند: دریچه هوای مرجع و سطوح حسگر پلاتین.

شیمی که سیلانت را به سم حسگر تبدیل می کند

چه درمانی آزاد می کند

سیلیکون RTV با واکنش با رطوبت محیط درمان می شود. فرمولاسیون استوکسی، انواع آشنای با پخت سریع با بوی سرکه، اسید استیک را در حین درمان آزاد می کند. فرمولاسیون های خنثی به جای آن کتوکسیم ها یا الکل ها را آزاد می کنند، به همین دلیل است که نسبت به فلزات و لوازم الکترونیکی ملایم تر هستند. هر لاستیک سیلیکونی، صرف نظر از سیستم پخت آن، مقادیر کمی سیلوکسانهای حلقوی فرار، ترکیبات سیلیکونی با وزن مولکولی کم که در روزهای اول پخت آزادانه تبخیر می شوند، منتشر می کند.

چرا مقادیر کم کافی است

کمیت ها بی اهمیت به نظر می رسند، و این همان چیزی است که شکست را غیرمعمول می کند. بخار سیلوکسان از یک مهره پخت به کسری از گرم می رسد، با این حال یک حسگر اکسیژن به تفاوت های بسیار کوچکتر از هر چیزی که قابل مشاهده است پاسخ می دهد. از آنجا که یک موتور هوای داخلی خود را به طور مداوم به گردش در می آورد، هر دوز کوچک بخار به جای پراکنده شدن، روی همان سطح داغ فرود می آید. قرار گرفتن در معرض ردیابی که در چرخه های رانندگی تکرار می شود مانند یک آلاینده آهسته عمل می کند.

از بخار گرفته تا لعاب سفید

بخارات تنها زمانی به یک مشکل حسگر تبدیل می شوند که موتور آنها را بخورد. سیلوکسان ها که از طریق تهویه میل لنگ، مسیر ورودی نشتی، یا به سادگی خارج شدن از گاز در داخل محفظه موتور محدود حمل می شوند، به محفظه احتراق می رسند. دمای اگزوز چند صد درجه سانتیگراد بخش آلی را از بین می برد و سیلیکون را به صورت دی اکسید سیلیکون باقی می گذارد، پودر سفید ساینده ای که جریان گاز را به پایین دست هدایت می کند.

راهنماهای بازرسی صنعت نتیجه را دقیقاً توصیف می‌کنند: یک پوشش پودری سفید روی لوله محافظ که هوای مرجع را تغییر می‌دهد یا مسدود می‌کند، و به دنبال آن سوئیچ‌کردن کند و چرخش سوخت کج در یک تا دو روز پس از کارکرد پایدار رخ می‌دهد. هنگامی که در دمای اگزوز رسوب کرد، لعاب بر روی المنت متخلخل می شود و پاک نمی شود.

شیمی درمان چاپ شده روی کارتریج بهترین پیش بینی کننده خطر سنسور است:

علائم سنسور مسموم با سیلیکون

آلودگی به جای یک کد مجزا، یک دسته قابل تشخیص از شکایات ایجاد می کند:

• یک فیلم پودری سفید یا خاکستری روشن روی لوله محافظ که پس از برداشتن سنسور قابل مشاهده است
• سوئیچینگ تنبل: سیگنال به آرامی از آستانه خود عبور می کند تا کدهایی را برای پاسخ ناکافی یا کند راه اندازی کند.
• تریم‌های سوخت در محدوده‌های اصلاحی خود سنجاق می‌شوند، اغلب پس از آلودگی طولانی‌مدت غنی می‌شوند، با شکایات مربوط به رانندگی
• سنسوری که به طور قابل قبولی در حالت آماده به کار خوانده می شود اما در اثر بارگیری یخ می زند زیرا رسوبات عنصر را بار می کنند
• زمان‌بندی خرابی که کار اخیر واشر یا درزگیر را ردیابی می‌کند، گویاترین سرنخ در کل لیست

زمان بندی مسمومیت را از سایش معمولی جدا می کند. یک واحد آلوده معمولاً در عرض 24 تا 48 ساعت از اولین راه‌اندازی مجدد پس از کار درزگیر، بسیار سریع‌تر از پیری طبیعی، که ماه‌ها یا سال‌ها طول می‌کشد، بد رفتار می‌کند. هنگامی که یک سنسور تازه نصب شده نیز به سرعت از کار می افتد، منبع بخار هنوز زنده است و باید قبل از ورود سنسور سوم پیدا شود.

شکایات اغلب به عنوان عیوب دیگر ظاهر می شوند. مغازه‌ها خوانش جریان هوای انبوه را تعقیب کرده‌اند، مبدل‌های کاتالیزوری را جایگزین کرده‌اند و واحدهای کنترل را دوباره برنامه‌ریزی کرده‌اند، قبل از اینکه یک حسگر حذف شده فیلم سفیدی را که سیلیکون را به عنوان منبع شناسایی می‌کند، نشان دهد. آزمایش ناموفق انتشار گازهای گلخانه ای با تزئینات سرسختانه غنی، یکی دیگر از اولین علائم رایج است، زیرا یک حسگر لعاب کمتر اکسیژن را گزارش می کند و واحد کنترل، مخلوط را به سمت هدفی غنی می کند که هرگز واقعی نبود.

ابتدا یک سنسور اکسیژن با خرابی سریع را به عنوان یک علامت و یک قسمت دوم را در نظر بگیرید. تعویض سنسور بدون حذف منبع بخار به سادگی خرابی بعدی را برنامه ریزی می کند.

چگونه بخارهای سیلیکونی واقعاً به سنسور می رسند

اکثر سنسورهای مسموم هرگز نزدیک سیلانت نمی‌نشستند. مسیرهای تحویل بیشتر از نزدیکی فیزیکی اهمیت دارند:

• کار در سمت اگزوز: درزگیر فشرده شده از کنار یک منیفولد یا واشر جمع کننده مستقیماً در جریان گاز جلوتر از سنسور قرار می گیرد.
• مسیر میل لنگ: مهره‌های داخل درپوش سوپاپ، ماهیتابه‌های روغن، درپوش‌های زمان‌بندی یا اطراف لوله‌های میل‌لتر تبخیر می‌شوند و به گازهای دمنده تبدیل می‌شوند و سیستم PCV را به ورودی می‌برند.
• کار در سمت ورودی: تعمیرات بدنه دریچه گاز، پلنوم و خلاء، درزگیر پخت را مستقیماً در جریان هوای مصرفی موتور قرار می دهد.
• هوای فروشگاه: اسپری‌های سیلیکونی، پانسمان‌ها و ترکیبات ضد انسداد آلوده، سیلوکسان‌هایی را آزاد می‌کنند که موتور در حال کار می‌تواند از هوای اطراف استنشاق کند.

گرما هر مسیری را چند برابر می کند. یک مهره در نزدیکی یک منیفولد اگزوز داغ یا داخل یک میل لنگ گرم، مواد فرار بیشتری نسبت به همان مهره های پخت روی یک نیمکت آزاد می کند، به همین دلیل است که یک کاربرد متوسط ​​در مکان نامناسب می تواند بیشتر از یک کاربرد دقیق در یک مکان امن باشد.

تصمیمات مسیریابی که روی نیمکت گرفته می‌شود، زنجیره را به همان اندازه انتخاب محصول قطع می‌کند. اجازه دهید قطعات مهر و موم شده یک شبه دور از وسیله نقلیه خشک شوند، در حین استفاده از دهانه های هواکش بچسبانید، و مواد اضافی را قبل از پوسته شدن پاک کنید، در حالی که مهره در فرارترین مرحله خود است، جریان بخار را قطع می کند.

یک قطعه مهر و موم شده که یک شبه روی میز کار خشک می شود تا صبح یک مشکل حل شده است. همان بخش پخت در داخل محفظه موتور بسته با سیستم PCV زنده یک رویداد نوردهی است. جایی که عمل آوری اتفاق می افتد تعیین می کند که آیا بخارات هرگز با سنسور برخورد می کنند یا خیر.

در واقع RTV ایمن حسگر به چه معناست

عبارت سنسور ایمن در کارتریج RTV به یک استاندارد فرمولاسیون اشاره دارد تا یک حالت بازاریابی. استفاده از محصولات ایمن حسگر درمان خنثی شیمی، محتوای فرار را در سطح پایین نگه می دارد و برای وسایل نقلیه مجهز به سنسور اکسیژن تأیید شده است. درزگیرهای لعاب استوکسی، هر چقدر هم چسبندگی خوبی به شیشه داشته باشند، هرگز واجد شرایط نیستند. کارتریجی که سازگاری ایمن با حسگر را ندارد باید در هر نقطه نزدیک مسیر تنفس موتور به عنوان ماده ممنوعه در نظر گرفته شود.

انتخاب هنوز نیاز به قضاوت دارد. یک گرید خودرویی و صنعتی با دمای بالا با نوسانات کم ابزار مناسبی برای کارکرد تابه روغن، پوشش زمان‌بندی، پوشش سوپاپ، و محفظه ترموستات روی موتورهای مجهز به حسگر است که به صورت یک مهره نازک و پیوسته قرار می‌گیرد. برای مقایسه عمیق‌تر سیستم‌های درمان و درجه‌بندی دما، این راهنمای انتخاب درزگیر سیلیکونی RTV صنعتی یک مرجع مفید قبل از تعهد کارتریج به تعمیر است.

تکنیک حفاظت را کامل می کند. یک فرمول ایمن برای حسگر که به ضخامت نیم سانتی‌متر اعمال می‌شود و در همان عصر داغ می‌شود، همچنان محفظه میل لنگ را با محصولات جانبی پخته‌نشده پر می‌کند، بنابراین برچسب تنها زمانی از سنسورها محافظت می‌کند که روش کاربرد، شیمی درمان را نیز رعایت کند.

به عبارت روی بسته بندی نیز دقت کنید. ادعاها در مورد دمای بالا، توانایی لاستیک پخته شده را برای زنده ماندن در گرما توصیف می کنند، نه بخاری را که هنگام پخت آزاد می کند. این دو ویژگی مجزا هستند و تنها ویژگی دوم تعیین می کند که حسگر در روز اول پس از مونتاژ چه چیزی تنفس می کند.

واشر سیلیکونی با دمای بالا PINSU RTV این سیلیکون RTV یک جزئی سطوح جفت موتور را از -50 درجه سانتیگراد تا 300 درجه سانتیگراد آب بندی می کند. رفتار پخت آن در اینجا اهمیت دارد، زیرا بخار آزاد شده در روز اول پس از مونتاژ، نه مقاومت حرارتی، ایمنی سنسور را تعیین می کند. مشاهده محصول →

بهترین روش هایی که حسگرها را زنده نگه می دارد

یک انضباط کاری کوتاه تقریباً از هر نقص سنسور مربوط به سیلیکون جلوگیری می کند:

1. ابتدا شیمی را انتخاب کنید: درمان خنثی، RTV ایمن با حسگر برای هر چیزی که در نزدیکی مسیر تهویه ورودی، اگزوز یا میل لنگ قرار دارد، و محصولات استوکسی را برای اتصالات لعاب و استاتیک ساختمان ذخیره کنید.
2. نازک ترین مهره ای را که مهر و موم می کند اعمال کنید. مواد اضافی به بنادر و گالری‌های نفت فشرده می‌شوند، جایی که مواد فرار را برای روزها درمان می‌کنند، می‌پزند و می‌ریزند.
3. قبل از اولین شروع به درمان کامل احترام بگذارید. اکثر RTV خودروها تقریباً به 24 ساعت نیاز دارند. پوست بیش از پانزده دقیقه درمان نیست.
4. درزگیر را از دهانه‌های تنفس، پرکننده‌های روغن و لوله‌های قطره چکان دور نگه دارید، زیرا یک مهره در داخل درپوش سوپاپ توسط سیستم PCV به ورودی می‌رسد.
5. فلنج ها را با حلال های غیر سیلیکونی و پارچه های بدون پرز تمیز کنید و اسپری های سیلیکونی را در حین کارکرد موتور از دهانه ورودی باز دور نگه دارید.
6. در جایی که اتصال اجازه می دهد گزینه های جایگزین را ترجیح دهید: واشرهای از پیش ساخته شده برای دماهای شدید، یا یک درزگیر بی هوازی بدون سیلیکون برای جفت های فلزی ماشینکاری سفت و سخت مانند روکش دنده و محفظه پمپ.

درک کردن چگونه سازندگان واشر سیلیکونی RTV باعث افزایش آب بندی و اتصال می شوند دیدن اینکه به کجا تعلق دارند و کجا نیستند را آسان تر می کند. این ماده بر روی فلنج های انعطاف پذیر و کم فشار، نه در منبع هوای موتور، حفظ می شود.

برای اتصالات ماشینی سفت و سخت در مجموعه های صنعتی، یک چسب بی هوازی که برای آب بندی فلز و جلوگیری از نشتی فرموله شده است، همان نتیجه نشتی محکم را بدون هیچ گونه شیمی سیلیکونی ارائه می دهد.

هیچ یک از این مراحل بیش از چند دقیقه هزینه ندارد، و با هم هر پیوند در زنجیره آلودگی را قطع می‌کنند: شیمی، دوز، حالت درمان، مسیر تحویل، و گزینه بازگشتی برای زمانی که سیلیکون اصلاً وجود نداشته باشد.

چسب بی هوازی قفل و آب بندی PINSU A271 A271 بدون اکسیژن بین رزوه های فلزی، بست های قفل کننده و آب بندی اتصالات لوله در برابر روغن و حلال ها عمل می کند. هنگامی که خطر آلودگی حسگر باعث می‌شود درزگیرهای RTV نامناسب شوند، به‌عنوان راه‌حل بدون سیلیکون عمل می‌کند. مشاهده محصول →

سوالات متداول

Q1: چقدر سیلیکون RTV برای آسیب رساندن به سنسور اکسیژن لازم است؟

هیچ دوز ثابت و مطمئنی وجود ندارد. آلودگی بستگی به محل نشستن مهره، ضخامت آن، میزان مواد فرار از فرمول و میزان جریان هوا دارد که این بخار را به داخل موتور می برد. یک کاربرد بیش از حد ضخیم در نزدیکی مسیر تهویه میل لنگ برای از بین بردن سنسورها کافی بوده است، در حالی که یک مهره ایمن سنسور که به درستی روی همان فلنج اعمال شده است باعث هیچ کدام نمی شود.

Q2: آیا هر محصول RTV تهدیدی برای سنسورهای اکسیژن است؟

خیر. فرمولاسیون خنثی، فراریت کم که از نظر حسگر ایمن هستند، دقیقاً برای این محیط مهندسی شده اند. متخلفان مکرر، درزگیرهای استوکسی ساختمانی و لعاب هستند که به راحتی استفاده می‌شوند، همراه با اسپری‌های سیلیکونی و پانسمان‌هایی که در نزدیکی دهانه ورودی استفاده می‌شوند.

Q3: آیا می توان سنسور اکسیژن مسموم شده با سیلیکون را تمیز کرد و دوباره استفاده کرد؟

خیر. لعاب سیلیکا در دمای اگزوز تشکیل شده و سخت می شود و به خود عنصر متصل می شود. حلال ها به آن نمی رسند و تلاش های مکانیکی یا حرارتی به سرامیک آسیب می رساند. سنسور را تعویض کنید و ابتدا منبع بخار را حذف کنید.

Q4: چه مدت باید RTV قبل از اینکه موتور کار کند کار کند؟

برای درمان کامل در شرایط عادی کارگاه تقریباً 24 ساعت برنامه ریزی کنید و از برنامه چاپ شده روی محصول پیروی کنید. شروع زودتر محصولات جانبی خشک نشده را وارد میل لنگ و اگزوز می کند، که دقیقاً در معرض قرار گرفتن سنسورها مسموم می شود.

Q5: واشرهای نزدیک ورودی یا اگزوز به چه چیزی تعلق دارد؟

یک مهره نازک از RTV خنثی ایمن با حسگر که در آن انعطاف پذیری لازم است، یک واشر از پیش ساخته شده در جایی که دما بسیار زیاد است، یا یک درزگیر بی هوازی بدون سیلیکون روی فلنج های ماشینکاری شده سفت و سخت. هر گزینه اتصال را بدون تغذیه ترکیبات سیلیکونی به محفظه احتراق آب بندی می کند.

Q6: آیا ترکیبات ضد گرفتگی روی رشته های حسگر همان خطر را ایجاد می کنند؟

آنها می توانند. ترکیبات حاوی سیلیکون همان گونه‌های سیلیکونی را روی عنصر رسوب می‌کنند، بنابراین درمان با نخ باید محدود به آنچه سازنده حسگر مشخص می‌کند، باقی بماند. در بیشتر موارد پوشش کارخانه کافی است و افزودن یک ترکیب مبتنی بر سیلیکون یک منبع آلودگی قابل اجتناب را معرفی می کند.

سیلیکون RTV دشمن سنسور اکسیژن نیست. شیمی درمان مدیریت نشده است. فرمولاسیون های خنثی و کم فرار را انتخاب کنید، به مقدار کم استفاده کنید، اجازه دهید تا کامل تر شود، و بخارات را از هر چیزی که موتور تنفس می کند، حفظ کنید. این چهار عادت هیچ هزینه اضافی در پیشخوان قطعات ندارند و جلسه تشخیص بعدی را از یک اثر انگشت سفید آشنا صرف می کنند.